اثربخشی الگوی بالینی خلاقیت درمانی بر توجه و حافظه کودکان دارای اختلال یادگیری ریاضی

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 ‏ دانشیار نوروسایکولوژی گروه روان شناسی بالینی. دانشگاه آزاد اسلامی. واحد گرمسار. گرمسار. ایران

2 ‏ کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی. دانشگاه آزاد اسلامی. واحد الکترونیکی. تهران. تهران. ایران

چکیده

هدف: هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی الگوی بالینی خلاقیت درمانی بر توجه و حافظه ی کودکان دارای اختلال یادگیری ریاضی شهرستان شاهین‌شهر و حومه بود.
روش: این پژوهش به روش شبه آزمایشی، از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و گروه کنترل انجام شد. نمونه ای متشکل از 30 پسر دانش آموز مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی شهرستان شاهین شهر و حومه، که در سال تحصیلی 97-96 به مرکز اختلالات یادگیری این شهرستان ارجاع داده شده بودند با استفاده از شیوه نمونه گیری تصادفی انتخاب و با شیوه گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. گروه آزمایش 20 جلسه خلاقیت درمانی بالینی دریافت و گروه کنترل در فهرست انتظار قرار گرفت. ابزارهای سنجش عبارت بودند از: آزمون هوش وکسلر4 کودکان، تست خلاقیت تورنس (فرم ب تصویری)، آزمون حافظه ی کاری N-Back، آزمون توجه Stroop است. روش تجزیه و تحلیل داده های پژوهش تحلیل کوواریانس بود.
یافته ها: داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که الگوی بالینی خلاقیت درمانی منجر به بهبود معنادار حافظه و توجه این کودکان شد.
نتیجه گیری: الگوی بالینی خلاقیت درمانی در بهبود و ارتقا حافظه و توجه کودکان دارای اختلال یادگیری ریاضی مؤثر است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

the clinical creativity therapy model (CCTM) on attention and memory in children with dyscalculia

نویسندگان [English]

  • Alireza Pirkhaefi 1
  • shokooh bajalan 2
1 .
2 .
چکیده [English]

The aim of present study was to evaluate the effectiveness of the clinical creativity therapy model (CCTM) on attention and memory in children with dyscalculia in Shahinshahr and suburbs. Method: This research was a quasi-experimental, pre-test, post-test, experimental and control group. Statistical population included all students with dyscalculia in primary school in ShahinShahr city in the academic year 2018 that were referred to the center of learning disorders of Sotoodeh of ShahinShahr city. A sample of 30 people was selected via random sampling method and subjected to two groups of 15 people. For the experimental group, a course of clinical creativity therapy model was held during 20 sessions and for 20 hours. The tools used in this research are Wechsler's intelligence test for children, the Torrance creativity test (visual form), N-Back working memory test, Stroop's test. Data were analyzed using SPSS-23 software.
Findings: The results of covariance analysis indicated that there was a significant difference between the experimental group and the control group in the N-Back memory test and the attention of Stroop and Wechsler 4 and Torrance creativity (visual form) after teaching the clinical creativity therapy model. It was seen that the memory, attention and creativity of the experimental group increased compared to the control group. Conclusion: Overall, the results indicated that the clinical creativity therapy model (CCTM) had an effect on memory, attention and creativity of children with dyscalculia in the experimental group.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Creativity
  • Clinical creativity therapy
  • Memory
  • Attention
  • Learning Disorder